پیش درآمدی بر هویت تاریخی ایران

سخنران:بهرام روشن ضمیر
زمان: یکشنبه 16 خورداد ماه

این کشور از آغاز در جامعه ملل که سپس به سازمان ملل تغییر یافت، عضویت داشت. ولی با نام پرشیا به انگلیسی و پرسیا به زبانهای دیگر اروپایی. تا اینکه در سال 1314 – 1935 رضا شاه با صدور فرمانی به همه دولتهای جهان اعلام داشت که اگر زین پس در مکاتبات خود نام ایران را به کار نبرند، با آنها برخورد خواهد شد. این اقدام دولت ایران، اگرچه نام راستین و درست کشور ما را در سطح جهان جا انداخت، ولی باعث یک دوگانگی و آشفتگی شد. چراکه جهانیان همچنان کالاهای فرهنگی و میراث معنوی ملت ما را با پسوند پرشین و پرسیک میشناختند. که مهمترین آنها خلیج فارس و زبان فارسی بوده است. البته به مرور برای نخبگان و بزرگان و فرهیختگان علمی و فرهنگی جهان جا افتاد که آنچه با پسوند پرشین در جهان شناخته میشود مربوط به ملتی است که نام کشورش ایران است. ولی عوام جهان، به ویژه در نقاط دور همچو اروپا و آمریکا میان این دو تفاوت قائل بودند و آنها را دو کشور یا دو ملت بی ربط به هم تصور میکردند. مرور زمان باعث سرشناسی بیشتر ایران شد.

دنباله نوشتار ( برنامه ها )

بنیاد فرهنگی جمشید جاماسیان برگزار می کند:

سنجش میان خدای جنگ «اوراتو»یی و ایزد «بهرام»

سخنران: استاد مریم دارا
زمان: یکشنبه 23 خورداد ماه
مکان: کریمخان – خردمند شمالی – کوچه ششم – پلاک 4

تلفن: 88825212

بنیاد فرهنگی جمشید جاماسیان برگزار می کند:

پیش درآمدی بر هویت تاریخی ایران
سخنران: بهرام روشن ضمیر
زمان: یکشنبه 16 خورداد ماه
مکان: کریمخان – خردمند شمالی – کوچه ششم – پلاک 4

تلفن: 88825212
 

گوشه هایی از زیبایی های ایران

گزارش از: نخستین فرهادی

فرتورها از: بهزاد پرخیده

سفری داشتیم دو روزه به همت رهپویان مزدیسنا برای دیدن «آتشکده خورهه» و «آتشکده آتشکوه» و «ارگ گوگد» به «آران بیدگل»، «گلپایگان»، «خوانسار» و «دلیجان» رفتیم. بسیار مناظر طبیعت زیبا و شگفت انگیز بود برخلاف شمال کشور که بسیار تا بسیار برای ساخت و سازویلاها کوهها را می برند و تخریب می کنند، اینجا بسیار بکر و دست نخورده باقی مانده بود. از سلفچگان تا بیدگل آران، محلات، گلپایگان، خوانسار و دلیجان، دو طرف جاده زیبا و سرسبز و دست نخورده، بدون اینکه نقطه¬ای خالی باشد. سرزمین ایران پاینده باد با این همه زیبایی.

دنباله نوشتار ( روزنامه )

راديو چگونه راديو شد؟
علي اكبر عبدالرشيدي

هفتاد سال پيش در چهارم ارديبهشت سال 1319 راديو پا به جامعه ما گذاشت. در آن روزها راديو يك رسانه كاملاً ناشناخته و غريب بود. با ورود راديو به جامعه ما گوش‌ها تيز و حسگرهاي زيادي فعال گرديد. عده‌اي سؤال مي‌كردند كه در صدايي كه از اين سوي جهان به آن سو ارسال مي‌شود چه مخاطراتي نهفته است؟
كساني هم بودند كه به فوائد و امتيازات راديو مي‌انديشيدند. اما در ميان استقبالي كه اين افراد از راديو به عمل مي‌آوردند سوء ظن‌ها، مخالفت‌ها و مقاومت‌هاي فراواني هم در برابر اين وسيله شگفت انگيز به وجود آمد.
شايد ندانيم كه راديو در آغاز در كشور ما به عنوان «راديو كنسرت» معرفي مي‌شد. شايد كساني كه اين نام را براي راديو انتخاب كرده بودند فقط به يك كاركرد راديو واقف شده، تنها صداي موسيقي پخش شده از آن را مي‌شنيدند و نسبت به آن حساسيت نشان مي‌دادند كه چنين نامي را براي آن انتخاب كردند.
با ورود راديو به ايران مقامات امنيتي وقت هم دست به كار شدند و براي داشتن و استفاده از دستگاه گيرنده راديو مقرراتي وضع كردند. بر اساس قوانين آن روز هركس راديويي مي‌خريد موظف بود مراتب را به اداره سياسي اداره كل شهرباني كه زير نظر وزارت كشور اداره مي‌شد اطلاع دهد. كارت‌هايي چاپ شده بود كه با نام و عنوان وزارت كشور و اداره كل شهرباني به دارنده راديو مجوز استفاده و حمل راديو را مي‌داد.

دنباله نوشتار ( روزنامه )

گفتگو با دکتر داريوش صفوت استاد بازنشسته دانشگاه هنر و دانشگاه تهران

پرسش از خاستگاه موسيقي در اقوام مختلف، رابطه آن با علم و مفاهيمي مانند: خير، شر، زيبايي، اخلاق و همچنين بررسي جايگاه آن در شاخه هاي مختلف دانش مانند: جامعه شناسي، روان شناسي و ادبيات را مي توان در اکثر رشته هاي مضاف مانند: فلسفه هنر و فلسفه موسيقي پي گرفت. اما به مناسبت پرداختن يا بهتر بگو ييم طرح اين مباحث به سراغ دکتر «داريوش صفوت» اره فلسفه موسيقي» و «موسيقي ملّي ايران» (ناشر: کتاب سراي نيک) اشاره کرد. دکتر داريوش صفوت، موسيقيدان و نوازنده سه تار و سنتور، در سال 1307 در خانواده اي هنرمند به دنيا آمد. درکودکي سه تار را نزد پدر آموخت و از سال1323 در محضر استادان بزرگ تعليم ديد و در کنار آن به تحصيلات حوزوي و دانشگاهي نيز ادامه داد. در سال1344 به اخذ درجه دکتراي حقوق بين الملل از دانشکده حقوق پاريس نائل شد. او همچنين عضو پيوسته فرهنگستان علوم است و در سال 1384 از طرف وزارت فرهنگ کشور فرانسه به او بالاترين مدال فرهنگي آن کشور به نام «شواليه هنر و ادبيات» اهدا شد.

دنباله نوشتار ( روزنامه )

سرزمين چشمه سارها ، آبشارها و لاله هـاي واژگـون

شكل طبيعي استان چهارمحال وبختياري بر مبناي ارتفاعات مياني رشته كوه زاگرس استوار است.
انباشت برف در ارتفاعات استان سبب شده است معروفترين رودخانه‌هاي دايمي جنوب غربي و مركزي ايران يعني كارون، زاينده رود و دزاز ارتفاعات اين استان سرچشمه گيرند. فرونشست‌هاي بوجود آمده همزمان با حركات زمين ساختي زاگرس و آب حاصل از ذوب برف كوه هاي بلند، تالاب هاي متعددي را در استان تشكيل داده است كه زيستگاه انواع پوشش گياهي- جانوري است.
جنگل‌هاي بلوط،، زالزالك و برخي ديگر از گياهان پهن برگ و نيز آبشار‌ها، غارها، چشمه سارهاي با دبي آب فراوان، مناطق حفاظت شده، گردشگاه‌ها و گرداب‌ها از ديگر عوامل طبيعي و اكوتوريسم استان محسوب مي‌شوند.
در مجموع اين استان در حال حاضر داراي بيش از 250 جاذبه شناخته شده طبعيي، تاريخي و مذهبي است.

زابل؛ نصف‌النهار واقعي جهان
گزارش و عكس: عليرضا سنچولي

سيستان سرزمين رازهاي سر به مهر و هويت ملي ايرانيان است که افتخارات زيادي را در پرونده تاريخي خود دارد.
منابع متعددي تاريخ، فرهنگ و تمدن کهن سيستان را برهمگان آشکار کرده‌اند. اين سرزمين پهناور خوش‌آوازه زادبوم ده‌ها گوهر پاک نهاد خداجو و يزدان پرست مسلمان است که در زمره معماران عرصه فرهنگ و انديشه اين آب و خاک مقدس بوده‌اند.
سرزمين سيستان که فردوسي شاعر تواناي ايران زمين شاهنامه‌اش را از سيستان و رستم‌دستانش نگاشت، برگ زريني از افتخارات اين مرز و بوم است.
دکتر ايرج افشار سيستاني يکي از مفاخر و ميراث ماندگار کشورمان است که با تأليفات دهها کتاب و نيز صدها مقاله و سخنراني چندي قبل کتابخانه تخصصي خود را با تمامي ارزش‌هايش به اسناد و کتابخانه ملي سيستان و بلوچستان اهدا کرد. چندي قبل چهارمين کنگره بين‌المللي جغرافيدانان جهان اسلام با حضور شخصيت‌هاي برجسته و جغرافيدانان جهان اسلام در دانشگاه سيستان و بلوچستان برگزار شد.

دنباله نوشتار ( روزنامه )

دستاوردهاي جشن هزاره «شاهنامه» در مقر يونسكو

دبيركل بنياد فردوسي با اعلام دستاوردهاي جشن هزاره «شاهنامه» در مقر يونسكو (پاريس)، ويژه‌برنامه‌هاي بزرگداشت فردوسي در ايران، فرانسه و آلمان را تشريح كرد.
ياسر موحدفرد گفت: به كوشش بنياد فردوسي و با پشتيباني معاونت هنري وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي و انجمن موسيقي ايران، جشن جهاني هزاره شاهنامه با حضور نمايندگان 192 كشور عضو يونسكو در تاريخ 31 مارس (11 فروردين‌ ) در شهر پاريس (مقر يونسكو) برگزار شد.
او ادامه داد: اين جشن با دعوت رسمي دبيركل يونسكو (ايرنا بوكوا) و سخنراني مديركل ميراث فرهنگي و معنوي يونسكو (سيسيل دوول) برگزار شد.
 

دنباله نوشتار ( مقالات )

روستايي زيبا در دامنه كوه کرکس

ابيانه روستايي در 40 کيلومتري شمال غربي نطنز در دامنه کوه کرکس است. اين روستا به اعتبار معماري بومي‌ و بناهاي تاريخي پرتنوعش از روستاهاي استثنايي ايران است. ابيانه نقطه‌‏اي خوش منظره و خوش آب و هوا و داراي موقعيت طبيعي مساعدي است.
نوشته و اثري که قدمت زماني ابيانه را دقيقاً معلوم کند در دست نيست؛ ولي قدمت هزار و پانصد ساله را براي آن تخمين مي‌زنند و آن را از کهن‌ترين زيست‌گاه‌هاي انساني در حاشيه دشت کوير ايران مي‌دانند. آثار و بناهاي تاريخي که در ابيانه وجود دارد مربوط به دوره‌هاي ساساني، سلجوقي، صفوي و قاجار است. اين آثار نشان‌دهنده قدمت تاريخي اين زيست‌گاه انساني است.
تمامي خانه‌هاي ابيانه روي دامنه پرشيبي در شمال رودخانه «برزرود» بنا شده‌است به صورتي که پشت بام مسطح خانه‏‌هاي پايين دست، حياط خانه‏‌هاي بالادست را به وجود آورده ‌است و هيچ ديواري هم آنها را محصور نمي‏سازد. در نتيجه، ابيانه در وهله اول روستايي چند طبقه به نظر مي‏آيد که در بعضي موارد تا چهار طبقه آن را مي‌توان مشاهده کرد.

دنباله نوشتار ( مقالات )

مجسمه‌هاي ابوالحسن‌خان صديقي در شرف نابودي

فريدون صديقي فرزند ابوالحسن‌خان صديقي خالق مجسمه‌هاي فردوسي، خيام و نادرشاه افشار از شرايط وخيم اين آثار خبر داد و گفت:‌ از سال‌هاپيش قرار بود اين آثار در موزه نگهداري شوند اما هنوز هيچ اقدامي در اين زمينه صورت نگرفته است.
فريدون صديقي هنرمند مجسمه‌ساز و فرزند ابوالحسن‌خان صديقي در گفت‌وگو با فارس ادامه داد:

دنباله نوشتار ( روزنامه )

گفت‌و‌گو با مريم زندي

تاریخ کشورم را تحریف نمی‌کنم

فرهنگ خانه : مریم زندی تلاش می‌کند کتاب «۵۷» را که مجموعه‌ای از عکس‌های او از انقلاب اسلامی است، بدون حذف بنیادی در ایران به چاپ برسد.
به گزارش  سامانه فرهنگخانه مریم زندی و عکس‌هایش آنقدر معتبر هستند که نتوان تصور کرد کتابی از مجموعه عکس‌های او نیز در ارشاد بماند و مجوز نگیرد، مخصوصا اگر بدانیم این مجموعه که «۵۷» نام دارد، عکس‌هایی از انقلاب کشورمان و شکل‌گیری نظام جمهوری اسلامی است.

دنباله نوشتار ( روزنامه )